Nieuwe radartoren op MV2

De Tweede Maasvlakte krijgt een hagelnieuwe, zeventig meter hoge radartoren. Het roestige gevaarte ging in drie kant-en-klare stukken vanaf de werf van Hollandia per megatransport naar het uiterste puntje van de Rotterdamse haven.

Vandaag wordt een gedeelte van de radartoren van de loswal van PUMA (havennummer circa 9820) naar de vlakbij geleden projectlocatie getransporteerd. Daarna wordt dit eerste torendeel op de plek gehesen.

De radartoren vervangt de oude geel-zwart gestreepte toren uit 1974 die nu nog op Maasvlakte 1 staat. Deze betonnen kolos wordt gesloopt, want hij is aan het eind van zijn levensduur. Het radarsignaal reikt ook niet ver genoeg meer, omdat hij inmiddels te ver van de buitenste zeedijk af staat. Dat zal de nieuwe toren nooit gebeuren, want die is als een puzzel in elkaar gezet. ‘Als er ooit een Maasvlakte 3 komt, schroeven we hem gewoon weer uit elkaar’, zegt Nardo Hoogendijk, directeur van Hollandia. ‘En dan zetten we hem een eindje verder weer in elkaar.’

De drie enorme stalen moten vertrokken vanaf de Hollandia-werf in Krimpen aan den IJssel over water naar de Maasvlakteweg. Daar zet een bouwploeg ze binnen een paar dagen op elkaar. Afmonteren gebeurt met voorspanbouten. Dat alles in elkaar past is zeker, want in de loods is het gevaarte al een keer helemaal opgebouwd en weer uit elkaar gehaald.

Prefab

De Krimpense staalbouwer prefabriceerde de drie moten compleet in huis, met voorgekromde staalplaten. De platen werden eerst uitgelegd in speciaal vervaardigde mallen, waarna er van binnenuit verstijvingsribben tegenaan werden gelast. Dat resulteert in een slanke, maar uitermate sterke constructie. Inbouwen van het trappenhuis en de liftkoker gebeurde na voltooiing van de buitenschil. Een lastige klus, want de radartoren heeft een ongewone vorm. Architect Syb van Breda ontwierp de bovenste en de onderste moot in een rechte ellipsvorm en het tussenstuk gedraaid en uitstulpend als een trompet.

De roestlaag van de nieuwe radartoren heeft alles te maken met de duurzaamheid die opdrachtgever Havenbedrijf eiste bij de aanbesteding. Het 100% recyclebare cortenstaal waaruit de huid bestaat, oxideert en sluit op die manier de onderliggende lagen af van zuurstof. De radarpost heeft dus nooit een schilderbeurt nodig.

Zeewering

Plaatsing in de dijk van de Tweede Maasvlakte is complex, want de zeewering mag niet verzwakken. Daarom bedacht ingenieursbureau Tauw een fundering met 40 meter lange schroefpalen, die dicht onder het maaiveld met elkaar worden verbonden door een stalen funderingsframe. De onderkant van de radartoren wordt daar later deze week met enorme bouten op vastgezet.

Hergebruik

Voordat de oude radartoren aan de Europaweg tegen de vlakte gaat, gaat de radarinstallatie eruit om – heel duurzaam – te worden hergebruikt in de nieuwe toren. De komende maanden volgt nog de inbouw van kabeltracés en techniekruimten, de officiële opening is voorzien in juli.

Edo Beerda

Gistermiddag voer de radartoren nog bij het Noordereiland:

Onderwerpen: ,

Auteur: Nathalie Montfoort

Nathalie Montfoort is hoofdredacteur van Mainport en redacteur bij Nieuwsblad Transport.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.