Zeevaart wacht ‘demografische tijdbom’

Het is al jarenlang een zorgwekkend thema op scheepvaartconferenties: hoe krijgen we nieuwe, jonge mensen aan boord? Nieuw onderzoek bewijst nu dat een antwoord op die vraag dringender is dan ooit.

De zeelieden vergrijzen namelijk in een hoog tempo. Het onderzoek is geïnitieerd door Scott Bergeron, CEO van het Scheepsregister van Liberia. Hij wilde weten in welke mate de cijfers de zorgen van de afgelopen jaren ondersteunen.

Het Scheepsregister besloot daarop de eigen uitgegeven certificaten vanaf 2000 tot en met nu te analyseren en ontdekte dat met name in de lagere rangen flinke leeftijdsstijgingen te zien zijn. Voor de zogenoemde Machinekamer en Dek ‘Ratings’, dat zijn bemanningsleden zonder officiersstatus zoals oliemannen, matrozen en bootsmannen, is de gemiddelde leeftijd respectievelijk met vijf en zes jaar gestegen tot 40 en 39 jaar.

Leeftijden

Onder de officieren is de demografische ontwikkeling minder ongunstig. De gemiddelde leeftijd van een kapitein is stabiel gebleven op 47 jaar, terwijl die voor hoofdwerktuigkundigen met twee jaar is toegenomen tot 49.

Onder de wachtlopende officieren, vaak tweede, derde of vierde stuurmannen of werktuigkundigen, is de gemiddelde leeftijd zelfs met één jaar afgenomen tot 34 voor dekofficieren en 36 werktuigkundigen. In de offshore-industrie is onder de wachtlopende officieren zelfs een verjonging van 47 tot gemiddeld 39 jaar te zien

In het algemeen blijft echter sprake van snelle vergrijzing in het vak. In 2000 was 4% van de werknemers ouder dan 55 jaar, maar anno 2015 was dat al 11%. Dat is bijna een verdrievoudiging.

Tijdbom

Volgens Bergeron laten die cijfers zien dat de zeevaart op ‘een demografische tijdbom’ wacht en dat de impact daarvan zowel op subtiele als duidelijke wijze te voelen zal zijn. ‘Het wordt steeds moeilijker om personeel te vinden, ongeacht de kwaliteit’, schrijft hij in een opiniestuk op Splash247. ‘Daarnaast zal een kleinere werknemerspool leiden tot inflatie van salarissen en brengt een ouder werknemersbestand meer gezondheidsbenodigdheden met zich mee.’

De sector moet daarom stoppen met het benoemen van het probleem, maar actie ondernemen en oplossingen bedenken, stelt Bergeron. ‘Dit is niet een probleem dat wordt opgelost door één bedrijf, één vlaggenstaat, één onderwijsinstelling of één zeevarend personeel leverend land. Voor het aanpakken van zo’n omvangrijk probleem is gezamenlijke inspanning nodig.’

Auteur: Tobias Pieffers

Auteur: Nathalie Montfoort

Nathalie Montfoort is hoofdredacteur van Mainport en redacteur bij Nieuwsblad Transport.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.