Vrouw in de haven: Ellen Schute (Marsh Nederland)

De haven biedt genoeg kansen voor vrouwen. In de ‘mannenwereld’ groeit het aantal dames dat er werkt. Geen wonder: er is genoeg werk en het is een geweldige werkplek. Er zijn volop interessante functies, zoals Senior Broker Marine Hull bij Marsh Nederland. Ellen Schute (33): ‘Ik probeer zo vaak mogelijk naar een schip te gaan.’

Van de kleinste sloep tot het grootste offshore vaartuig, bij Ellen komen ze allemaal voorbij als ze verzekerd moeten worden. ‘Dat maakt mijn werk zo leuk: ik heb contact met ‘Henk om de hoek’ tot CFO’s van grote internationale bedrijven.’

Tijdens haar studie rechten in Leiden volgde ze het keuzevak Zeerecht. Dat werd met zoveel passie gebracht door de professor dat ze het eigenlijke plan, zich specialiseren in echtscheidingen, omzette naar een maritiem vervolg.
‘Van echtscheidingen wordt niemand vrolijk en om daar dan de rest van mijn leven mee bezig te zijn…’ Na een
korte periode bij een advocatenkantoor kwam ze zeven jaar geleden terecht bij verzekeringsmakelaar Marsh,
afdeling scheepvaart. ‘Ik zou niet anders meer willen. Het is zo’n leuke wereld, de haven. De ontwikkelingen
staan niet stil. Dat zorgt dat je zelf ook moet bijblijven en bijleren. Elke dag is anders.’

Even rondkijken

Opgegroeid in Rotterdam had de haven al een plekje in haar hart. ‘Met mijn vader ging ik er vaak op uit, gewoon
even rondkijken in de haven. Dat doen we nu nog regelmatig. Voor mij heel leerzaam, en hij helemaal blij met z’n fotocamera. Ik krijg natuurlijk op mijn computer allerlei informatie over schepen binnen en google altijd een foto, maar als je het schip dan in het echt ziet, heeft dat wel meer impact. Ik probeer zo vaak mogelijk naar een schip te gaan.’

Hoe groter het vaartuig, des te blijer is Ellen: een sloepje betekent simpel werk. ‘Hoe groter, hoe hoger de bedragen, hoe meer uitzoekwerk. Ik houd van complexe projecten, net een puzzel om alles goed gedekt krijgen
bij verschillende verzekeraars.’

Borrels

Voor vrienden en familie werd pas echt duidelijk wat ze doet, toen de Costa Concordia in Italië vastliep op de rotsen. ‘Toen kon ik zeggen: kijk, dit soort zaken handelen wij af. Ik ging zeker in het begin veel naar borrels, en dat komt dan bij sommigen wat raar over, maar het was een investering in mijn netwerk. Veel in deze wereld gaat op basis van vertrouwen. Mensen moeten je wel leren kennen.’

Op die borrels en evenementen zag ze vooral pakken. De haven is nog steeds een mannenwereld, beaamt ze. Al komt Ellen sinds ze zeven jaar geleden begon met haar baan wel steeds vaker vrouwen tegen in de scheepvaart. ‘Het is fijn werken met mannen. Nu heb ik mijn plekje er wel gevonden. Je wordt gewaardeerd om wat je kunt en niet om welk geslacht je bent. Al zal naar mij in het begin best gekeken zijn, ‘zo’n jong meisje’. Maar ik ben goed begeleid. Het is een heel directe wereld. Men neemt geen blad voor de mond. Ik vind dat erg prettig, je weet wat je aan mensen hebt en je hoeft nergens iets achter te zoeken. Verder zijn het vakidioten. Als het vonkje voor de haven niet aangaat, blijf je niet lang in de haven werken.’

Lees hier het verhaal met de havenvrouw van maandag: Matty van den Berg.

Lees hier het interview met de havenvrouw van woensdag: Debby Sparrius-Hartman

Lees hier het interview met de havenvrouw van donderdag: Jerney Simonis

Onderwerpen: , ,

Auteur: Nathalie Montfoort

Nathalie Montfoort is hoofdredacteur van Mainport en redacteur bij Nieuwsblad Transport.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.