Column: Incidenten en extreem weer, wen er maar aan

Ik schrijf deze column op 6 november, een dag waarbij er voor de zoveelste keer dit jaar een warmterecord is gebroken: in Rotterdam werd het rond het middaguur bijna 20 graden en aan het einde van de middag zaten de terrassen vol – helaas zonder mij.

Over records gesproken: ook de binnenvaart haalt dit jaar regelmatig laagwaterrecords binnen. Goed voor de opbrengsten van de sector na vele jaren van achterblijvende omzetten. Dit jaar is extreem: in juli begonnen de media over laag water te schrijven en in november is nog steeds sprake van abnormaal lage waterstanden. ‘Incident of een structurele ontwikkeling?’ vraagt de sector zich af. Ik meende juist dat we eerder rekening zouden moeten houden met het optreden van hoge waterstanden. In algemene zin stellen meteorologen als Peter Kuipers Munneke dat het weer juist steeds extremer wordt: waarschijnlijk moeten we dus rekening houden met zowel meer extreem hoog als extreem laag water.

Het is interessant om te kijken hoe de transportsector reageert op een dergelijke extreme situatie. Doordat het nu even goed gaat met de sector stellen sommigen dat er waarschijnlijk wel weer een kleine nieuwbouwgolf aankomt. Ook is in het spanningsveld tussen bevrachter en schipper, het nu de schipper die profiteert. Evofenedex kwam tot een extra bedrag van 380 miljoen euro uit dat verladers extra kwijt zijn door het lage water. Een bedrag dat significant is op een omzet van ruim twee miljard euro voor de binnenvaartsector. Het wordt duidelijk welke sectoren daadwerkelijk vast zitten aan de binnenvaart – denk aan de Duitse staalsector – en welke alternatieven hebben. Het is interessant om te zien hoe de binnenvaart inspeelt om het ongemak van laag water voor de klanten te beperken. Sommige binnenvaartbedrijven regelen zelf wegtransport om bepaalde verladers te kunnen beleveren of leggen buffers aan nabij extreme laagwaterpunten om daarmee zo goed mogelijk te kunnen bevoorraden.

Het is bemoedigend dat schippers en operators niet met de handen over elkaar afwachten tot het water weer gaat stijgen maar dat ze als goede dienstverleners alternatieven ontwikkelen. Want na vele jaren is de binnenvaart ook steeds meer een sector die logistieke diensten voor verladers levert in plaats van het varen centraal te stellen: goederen die vervoerd moeten worden voor een klant die van deze goederen afhankelijk is voor zijn productieproces. Je wilt als verlader vooral zien dat je dienstverlener proactief naar oplossingen zoekt in plaats alleen maar hoogwatertoeslagen te incasseren.

De binnenvaart maakt nu hetzelfde door als het spoor met de stremmingen in het Duitse Rijndal bij Rastatt vorig jaar of de Derde Spoor-problematiek bij de Betuweroute. En ook het wegverkeer heeft op zijn tijd grote en langdurige barrières te verwerken. De teneur is dat we snel wennen aan dergelijke incidenten en extremen – toch een tijd geleden dat ik wat hoorde over de problemen rond het Derde Spoor. Het is in ieder geval duidelijk dat na de binnenvaart, het spoor en de weg, de shortseasector straks voor een echte uitdaging staat met de Brexit. Dat zal helemaal wennen zijn.

bart KuipersBart Kuipers

Auteur: Nathalie Montfoort

Nathalie Montfoort is hoofdredacteur van Mainport en redacteur bij Nieuwsblad Transport.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.